40-ആം വയസ്സിൽ സംഗീതം പഠിക്കുന്നത്: അത് നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിന് ചെയ്യുന്ന മാറ്റങ്ങൾ നിങ്ങളെ അതിശയിപ്പിക്കും” ശ്രീമതി അനില രവിച്ചന്ദ്ര എഴുതുന്നു.

സംഗീതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവർത്തികളിൽ ഏറ്റവും അധികം ധ്യാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ആലാപനം ആണ്. ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തിന് ആഴത്തിലുള്ളതും നിയന്ത്രിതവുമായ ശ്വസനം ആവശ്യമാണ്. ഇത് പാരാസിംപഥെറ്റിക് നാഡീവ്യവസ്ഥയെ സജീവമാക്കുകയും ഹൃദയമിടിപ്പ് മന്ദഗതിയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇതുമൂലം മാനസിക സമ്മർദ്ദവും ഉത്കണ്ഠയും കുറയുന്നു, സുഖകരമായ ഉറക്കം ലഭിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഏകാഗ്രത വർദ്ധിക്കുന്നു.  

നിങ്ങൾ പാടുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ ശബ്ദം ഉൽപാദിപ്പിക്കുക മാത്രമല്ല ചെയ്യുന്നത് - നിങ്ങൾ നിർദ്ദേശ പ്രകാരം ശ്വസിക്കുകയും ശരീരം മുഴുവൻ ശ്രദ്ധിക്കുകയും ആ നിമിഷത്തിൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പരിശീലിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ സ്വരവും നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ, പൂർണ്ണമായും, ഇവിടെ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതാണ് ധ്യാനത്തിൻറെ സാരാംശം - പരിശ്രമമോ നിർദ്ദേശമോ ഇല്ലാതെ സംഗീതം അത് സ്വാഭാവികമായി നൽകുന്നു.  

പരിചയസമ്പന്നരായ ഗായകരെ പഠിക്കുന്ന ന്യൂറോ സയന്റിസ്റ്റുകൾ നിരന്തരമായ ആലാപന സമയത്ത് മസ്തിഷ്ക തരംഗ സമന്വയത്തെ നിരീക്ഷിച്ചു, അത് ധ്യാന സമയത്ത് രേഖപ്പെടുത്തുന്ന പാറ്റേണുകളെ അടുത്ത് പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യശരീരത്തിന് കൈവശമുള്ള ധ്യാനാവസ്ഥകളിലേക്കുള്ള ഏറ്റവും നേരിട്ടുള്ള പാതകളിലൊന്നാണ് ശബ്ദം.  

ആരോഗ്യപരമായ നേട്ടങ്ങൾ

മധ്യജീവിതം സങ്കീർണ്ണമായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾ കൊണ്ടുവരുന്നു. സംഗീതം -പ്രത്യേകിച്ചും പാടുന്നത് - സമ്മർദ്ദ ഹോർമോണായ കോർട്ടിസോളിന്റെ അളവ് കുറയ്ക്കുന്നു. അതേസമയം ഡോപാമൈൻ, ഓക്സിടോസിൻ (ബോണ്ടിംഗ് ഹോർമോൺ) എന്നിവ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു. ഉറങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ് നിശബ്ധമായ വോക്കൽ വ്യായാമങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ ഹമ്മിംഗ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള സംഗീത പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുതിർന്നവർക്ക് ആറ് ആഴ്ചയ്ക്കുള്ളിൽ ഉറക്കത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം 35% മെച്ചപ്പെട്ടതായി ടൊറന്റോ സർവകലാശാലയിൽ നിന്നുള്ള പഠനങ്ങൾ കണ്ടെത്തി.  

പതിവ് പരിശീലനം ഡയഫ്രത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ശ്വാസകോശത്തിന്റെ ശേഷി മെച്ചപ്പെടുത്തുകയും ദൈനംദിന ഊർജ്ജവും ഊർജ്ജം വഹിക്കുന്ന ശാരീരിക നേട്ടങ്ങൾ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.  

പ്രിയയുടെ കഥ

ഒരു സംഗീതജ്ഞയും അധ്യാപികയും എന്ന നിലയിൽ, പാഠപുസ്തകങ്ങൾ അപൂർവ്വമായി പിടിച്ചെടുക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്ക് ഞാൻ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട് - മധ്യകാലജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും കഠിനമായ അധ്യായങ്ങളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആളുകൾക്ക് സംഗീതത്തിന്റെ ശാന്തവും പരിവർത്തനപരവുമായ ശക്തി, ശാസ്ത്രം എന്താണ് രേഖപ്പെടുത്താൻ തുടങ്ങിയതെന്ന് അവരുടെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ കഥ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

രിയ, 44 (പെരിമെനോപോസ് & വോക്കൽ മ്യൂസിക്)

ഒരു വർഷത്തെ പെരിമെനോപോസൽ ലക്ഷണങ്ങളിൽ (തടസ്സപ്പെട്ട ഉറക്കം, മാനസികാവസ്ഥയിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ, മസ്തിഷ്ക മന്ദത) നിന്ന് ക്ഷീണിച്ച പ്രിയ തന്റെ ആദ്യ പാഠത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അവർ കർണാടക സംഗീതം പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. നാല് മാസത്തെ തുടർച്ചയായ സംഗീത പരിശീലനത്തിന് ശേഷം പ്രിയയുടെ ആരോഗ്യം വളരെ അധികം മെച്ചപ്പെട്ടതായി അറിയിച്ചു.

ഇവ ഒറ്റപ്പെട്ട കേസുകളല്ല. 40-കളിലും അതിനുമുകളിലും പ്രായമുള്ള വ്യക്തികളെ പഠിപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ, ഒരു കാര്യം ഞാൻ നിരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്: മധ്യവയസ്സിൽ ഒരു വ്യക്തി തന്റെ ആലാപന ശബ്ദം കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അവർ പലപ്പോഴും അതിനൊപ്പം മറ്റെന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തുന്നു - അവർ മാറ്റിവെച്ച അവരുടെ ഒരു പതിപ്പ്, അവർ മറന്നുപോയ ഒരു നിശ്ചലത, അവർ വഹിക്കുന്നതായി അവർക്കറിയാത്ത ഒരു ശക്തി. സംഗീതം ഒരു പരിഹാരമല്ല. എന്നാൽ, ഒരു വ്യക്തിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും സത്യസന്ധവും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ സഹചാരികളിൽ ഒന്നാണിതെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.  

40 വയസ്സിൽ ഒരു സംഗീതഉപകരണം അല്ലെങ്കിൽ സംഗീത ആലാപനം പഠിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നത് വെറുമൊരു ഹോബിയല്ല - അത് തലച്ചോറിനെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന, സമ്മർദ്ദം കുറയ്ക്കുന്ന, ആത്മാവിനെ ആഴത്തിലാക്കുന്ന, ജീവിതത്തെ സമ്പന്നമാക്കുന്ന ഒരു തീരുമാനമാണ്. 'വളരെ വൈകി' എന്നതിനുപകരം, മധ്യവയസ്സ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആരംഭിക്കാൻ പറ്റിയ സമയമായിരിക്കാം.  

എഴുത്തുകാരി അനില രവിചന്ദ്ര

ഇന്ത്യൻ / പാശ്ചാത്യ സംഗീതജ്